Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17735 K.2013/24740

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Eşler arasında evlenmeye engel olacak derecede hısımlığın bulunması (TMK md. 145/4) sebebine dayalı mutlak butlan davası, Azdavay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından davaname ile açılmıştır. Cumhuriyet savcısı, Kanunda açıkça öngörülen hallerde hukuk davası açar veya açılmış olan hukuk davasında taraf olarak yer alır (HMK md. 70/1). Mutlak butlan davası açma Cumhuriyet savcısı için bir görev olduğundan (TMK md. 146/1) duruşmalarda hazır bulunması; görevinin doğal bir sonucu olarak zorunluluktur. Bu nedenle; Cumhuriyet Başsavcılığının duruşmalara katılması sağlanmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Mutlak butlan sebebiyle evlenmenin iptali davalarında nüfus müdürlüğünün taraf sıfatı olmadığından; nüfus müdürlüğü hakkındaki davanın "taraf sıfatı yokluğu" nedeniyle usulden reddine (HMK md. 115/2) karar verilmesi gerekirken; bu hususun üzerinde durulmaması usul ve yasaya aykırı olmuştur.

3-Kabule göre de; alınan nüfus kayıtlarına göre davalılardan R..ın şeklen diğer davalı E.'nin kardeşinin oğlu olduğu, yani davalıların teyze-yeğen oldukları görülmektedir. Türk Medeni Kanununun 129. maddesinde evlenmeye engel teşkil edecek olan hısımlık dereceleri gösterilmiş ve teyze yeğen ilişkisinin evlenme engeli olduğu gösterilmiştir. Kanunda evlenmeleri yasak olan kişiler, her nasılsa evlenmiş ise, yapılan evlilikler mutlak butlanla batıldır (TMK md. 145/3).

Davalılar R. ve E.., gerçekte teyze-yeğen ilişkisi içinde olmadıklarını ve nüfus kayıtlarında yanlışlık olduğunu iddia ettiklerine göre; davalılara nüfus sicilindeki hatalı olduğunu iddia ettikleri kaydın düzeltilmesi için dava açmak üzere süre ve imkan tanınması, dava açtıkları takdirde sonucunun bekletici sorun (HMK md. 165/2) yapılması ve hasıl olacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; hatalı yorumla yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.