Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17796 K.2014/7897

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, her iki boşanma davası ve kadın lehine hükmedilen tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.04.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı A.. B.. vekili Av. T..Ö..Ç...ve karşı taraf davalı-karşı davacı G.. B.. vekili Av. D.. Ö... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; “kadının boşanmayı gerektirecek kusurlu eyleminin bulunmadığı, evlilik birliğinin tamamen kocanın kusurlu tutum ve davranışları sonucu temelinden sarsıldığı” kabul edilerek, kocanın açtığı boşanma davasının reddine, kadın tarafından açılan birleştirilen boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, kadın yararına maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

Davacı-karşı davalı (koca) tarafından, evlilik birliği içinde dünyaya gelen 02.12.2005 doğumlu çocuk S...’la ilgili olarak soybağının reddi davası açıldığı, davanın Ankara 7. Aile Mahkemesinde 2013/383 esas numarasıyla halen derdest olduğu görülmektedir. Soybağının reddi davasının olumlu sonuçlanması halind e, çocuğun kocadan olmadığı, kadının bir başka erkekle ilişkisinden doğduğu tespit edilmiş olacak ve koca ile olan soybağı, doğum tarihinden itibaren ortadan kalkacaktır.

Bu bakımdan, soybağının reddi davası sonucunda verilecek hüküm, bu davanın neticesini ve tarafların kusurlarını etkileyecektir. Öyleyse, soybağının reddi davasının bu dava bakımından bekletici sorun sayılıp, sonucuna kadar yargılamanın bekletilmesi (HMK.md.165/1), bu davanın neticesinin mevcut delillerle birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan hüküm kurulması doğru olmamıştır.