Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17833 K.2013/30626

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı koca tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadınının hamileliğinin 2007 yılında düşük ile sonlandığının ve bu dönemden sonra evlilik birliğinin uzunca bir süre devam ettiğinin, böylece o dönemde meydana gelen olayların davacı tarafından affedildiğinin, en azından hoşgörü ile karşıladığının anlaşılmasına göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, yukarıda 1. bentte belirtilen davacı tarafından affedilen olay haricinde, davalıdan kaynaklanan, davacının kişilik haklarına saldırı teşkil eden maddi bir hadisenin varlığı kanıtlanmamış ve Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, davacı tarafından affedilen olay esas alınarak yazılı şekilde kabul kararı verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı koca 25.5.2012 tarihli dilekçesi ile boşanmanın eki niteliğinde yoksulluk nafakası (TMK.m. 175) talebinde bulunmuştur. Bu taleple ilgili olarak olumlu yada olumsuz karar verilmemesi usul ve kanuna aykırıdır.