Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/1793 K.2013/14973

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından; kendi boşanma davası ve çocuklar için hükmedilen tedbir nafakası yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından da; tedbir nafakası ve çouklar için takdir edilen tedbir nafakalarının miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların müşterek çocuklarından Melike 1989, Melek ise 1991 doğumlu olup, dava tarihinde her ikisi de ergindir. Nafaka ile ilgili dava hakkı kendilerine aittir. Kendilerinin açtığı bir nafaka davası ise bulunmamaktadır. Bu husus nazara alınmadan ergin olan çocuklar için boşanma davası süresince davalı-karşı davacı (kadın) yararına tedbir nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-karşı davacı (kadın) yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.