Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/17964 K.2014/7889

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.04.2014 günü temyiz eden davacı H.. A.. vekili Av. C.. T.. geldi. Karşı taraf davalı H.. A.. ve vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kocanın sadakatsizliği yönündeki tanık beyanlarının duyuma dayalı olup bu kusurun gerçekleşmediği, davalı kadının da boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının kanıtlanamaması nedeniyle davanın reddinin sonucu itibariyle doğru olduğunun ve davacı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi uyarınca açılan bir davasının da bulunmadığının anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,

peşin alınan harcın mahsubuna ve 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 04.04.2014 (Cuma)

KARŞI OY YAZISI

Taraflar arasında 2008 yılında görülüp redle sonuçlanan,17.12.2008 tarihinde kesinleşen bir boşanma davası mevcuttur. Davacı, dava dilekçesinde eşiyle altı yıldır fiilen ayrı yaşadıklarını ileri sürdüğüne göre, dava dilekçesinde reddedilen bu dava açıkça gösterilmemiş olsa bile, “evlilik birliğinin temelinden sarsılması” sebebine (TMK md. 166) dayanan boşanma talebinin, Yasanın 166. maddesinin “son” fıkrasında yer alan boşanma

sebebi açısından değerlendirilmesine engel bir usul hükmü bulunmamaktadır. Fiili ayrılık vakıası ortaya konulmuştur. Tarafların hukuki nitelendirmesi hakimi bağlamaz. Nitelendirme hakime aittir (HMK md. 33). O halde delillerin sözü edilen hukuki sebep çerçevesinde değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekir. Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması yargının görevidir (Anayasa md. l41/son). Hakim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür (HMK md. 30). Türk Medeni Kanununun 166. maddesine dayalı açılmış bir boşanma davası varken, davacıyı yeniden dava açmaya zorlayan sayın çoğunluğun onama kararına açıklanan sebeple katılamıyorum.