Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18113 K.2013/30376

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davacı (kadın) tarafından; reddedilen tazminat talepleri yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı kocanın temyizinin incelenmesinde;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Toplanan delillerden, davacı-davalı kadının yargılama aşamasında emekli olduğu yurtdışında ikamet ettiği gözetilmeden ekonomik ve sosyal durumunun Türkiyedeki adresinden araştırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacı-davalı kadının yurtdışındaki adresinden mali ve sosyal durumu araştırılmadan, eksik incelemeye dayalı olarak davacı-davalı kadın lehine yoksulluk nafakası takdiri doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama, toplanan delillerden davalı-davacı kocanın eşine hakaret ettiği, aşağıladığı, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı koca tam kusurludur. Davacı-davalı kadın, boşanma sonucu en azından, eşinin maddi desteğini yitireceğinden ve davalı-davacı kocadan kaynaklanan boşanmaya sebep olan olaylar, davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiğinden, davacı-davalı kadın lehine maddi ve manevi tazminata (TMK.m.174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan, davacı-davalı kadının tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.