Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/1814 K.2013/14605

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yoksulluk nafakası tayininde nafaka yükümlüsünün kusuru aranmayacağına, bu sebeple davacı-karşı davalı (kadın) yararına yoksulluk nafakası tayininde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı-karşı davalı (kadın). 5.11.2012 tarihli son oturumda; "boşanma davası devam ederken davalı ile tekrar biraraya geldiklerini ve üç ay kadar birlikte yaşadıklarını" beyan etmiştir. Davaya rağmen tarafların bir araya gelip evlilik birliğini bir süre devam ettirmeleri tarafların karşılıklı olarak boşanma öncesindeki olaylar sebebiyle birbirlerini affettiklerini veya en azından kusurlarını hoşgördüklerini gösterir.

Affedilen veya en azından hoşgörüyle karşılanan olaylardan dolayı da, kocaya artık kusur atfedilemez. Kusursuz hale gelen koca ise, manevi tazminatla sorumlu tutulamaz. Bu bakımdan davacı-karşı davalı (kadın) yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. İsteğin reddi gerekirken bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.