Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18233 K.2014/13

BOŞANMA DAVASI SIRASINDA HAKİMİN KENDİLİĞİNDEN ALMASI GEREKLİ GEÇİCİ ÖNLEMLER (TEDBİR NAFAKASI)

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 169

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 185

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 186

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 215

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 223

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 242

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 244

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 262

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 263

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 264

TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 267

"İçtihat Metni" Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından manevi tazminat miktarı ve velayet yönünden; davacı-davalı (kadın) tarafından ise her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın tüm, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.