Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18304 K.2013/29941

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olayda hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler (HMK.md.27/1). Bu hak; yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını içerir (HMK.md.27/2-a, b). Davalı kadına, dava dilekçesi ve tensip zaptı, davacının dava dilekçesinde bildirdiği adrese tebliğe çıkarılmış.

08 01 2013 tarihinde, Tebligat Kanununun 21. maddesine uygun olmayacak şekilde usulsüz tebliğ edilmiş ; aynı adrese çıkan ikinci tebligat ise, 30.01.2013 tarihinde, muhatabın bu adreste tanınmadığından bahisle iade edilmiştir. Davalı kadının, nüfus kaydındaki yerleşim yeri adresi, "..evleri....İç Kapı No: 2 Battalgazi” dir ve 06.02.2013 tarihli sosyal ve ekonomik durum araştırmasında da davalının bu adreste oturduğu bildirilmiştir.

Davalıya bu adrese çıkarılan tebligat ise, adresten ayrıldığından bahisle yine iade gelmiştir.

Mahkemece 17.04.2013 tarihli celsede “davalının yerleşim yeri olan Bahri Köyündeki adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılmasına” karar verilmiş ve bu adreste 30.04.2013 tarihinde dava dilekçesi ve tensip zaptı, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ; davalıya ön inceleme duruşması veya tahkikat celsesi de tebliğ edilmeksizin sonraki celse yargılamaya son verilmiştir.

Tebligat Kanununun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin tespit edilememiş olması" zorunlu (6099 s. K. md. 9) olduğu gibi ; bu adreste kişiye aynı davada daha önce usulüne göre bir tebligat yapılmış olması gerekir. Oysa dosyada davalıya ait mernis adresine önceden usulüne uygun yapılmış bir tebligat bulunmamaktadır.

Kaldı ki, Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılan adres, davalının yerleşim yeri adresi de değildir. Bu bakımdan davalıya dava dilekçesinin tebliği usulsüzdür. Bu durum davalının savunma hakkını kısıtlayan önemli bir usul hatasıdır (HMK.md.27). Bu husus nazara alınmadan, davalıya savunma ve delillerini bildirme imkanı tanınmadan yokluğunda hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.