Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18392 K.2014/2873

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı ve evi terk ettiği, buna karşılık davalı kadının da eşinin aile fertlerinin müşterek haneye gelmesini istemediği, eşi ile eşinin anne ve babasına hakaretler ettiği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Bu aşamadan sonra davalı kadının davaya itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında eşler ve müşterek çocuk açısından korunmaya değer bir yararın kalmadığı açıktır.

Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup, boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.