Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18419 K.2013/22594

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; her iki boşanma davası ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağı bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacı-davalı kadının E.davalı-davacı kocanın ise Soma'da oturdukları anlaşılmaktadır. Velayet kendisine verilmeyen baba ile çocuk arasında babanın çok sık ve masraflı yolculuk yapmaya zorlanması sonucunu doğuracak ve kişisel ilişkiyi fiilen imkansız kılacak şekilde sık ve kısa süreli kişisel ilişki yerine tarafların durumuna uygun, babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğu da fiziksel ve ruhsal yönden örselemeyecek şekilde daha ağırlıklı ve yeterli sürelerle kişisel ilişki kurulmalıdır. Bu yönler gözetilmeden Soma'da oturan babanın, E.çocuğuyla "her ayın 2. ve 4. haftası Pazartesi günü 10:00'dan 17:00'ye kadar" kişisel ilişki kurmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.