Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18433 K.2014/657

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı- karşı davalı kocanın Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı boşanma davasına karşı, davalı-karşı davacı kadın karşı boşanma davası açmış, mahkemece davacı-davalı kocanın davası Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi koşullarının oluştuğu gerekçesi ile kabul edilmiş, davalı-karşı davası kadının boşanma davası ise davalı-karşı davacı kadının davacı-karşı davalı kocanın kusurlu davranışlarını kanıtlayamadığı gerekçesi ile reddedilmiştir.

İlk davanın reddi nedeniyle, ilk davanın açılmasından önceki olaylara dayalı olarak davalı-karşı davacı kadına bir kusur yüklenemez. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayanak teşkil eden ve redle sonuçlanan ilk davayı açan böylelikle fiili ayrılığa sebep olan ve boşanma nedeni yaratan davacı-karşı davalı kocanın boşanmaya neden olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyleyken davalı-karşı davacı kadının da boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken davacı-davalı kocanın kusurunun kanıtlanamadığı gerekçesi ile davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.