Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/185 K.2013/13412

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı (kadın)'ın güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, eşine sürekli ağır hakaretler ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı, buna karşılık davacı-davalı (koca)'nın da kadına fiziksel şiddet uyguladığı ve sürekli hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda davalı-davacı (kadın) daha ağır kusurlu ise de davacı-davalı (koca)'nın da kusurlu olduğu sabittir. Kadının birleşen boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları oluşmuştur. O halde kadının birleşen boşanma davasının da kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.