Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18506 K.2013/30466

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadının eşinin güven duygularını sarsacak nitelikte telefon görüşmeleri yaptığı, davacı kocanın ise, müşterek konuta gelmediği, davalı eşinin ve ortak çocuğun ihtiyaçlarıyla ilgilenmediği bu şekilde evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda her iki tarafın eşit oranda kusurlu bulunduklarının kabulü gerekir.

Mahkemece kusur değerlendirilmesinde hataya düşülerek, davalı kadının tamamen kusurlu olduğuna yönelik kusur belirlemesi yerinde değilse de; verilen boşanma kararı sonucu itibariyle doğru olmakla, boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesi düzeltilmek suretiyle (HUMK md.438/7) onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere ; birlik görevlerini yerine getirmeyen ve boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu bulunduğu anlaşılan davacı koca yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi kapsamında manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.