Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18682 K.2014/722

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yargılamanın sona erdiği oturumda verilen ve tefhim olunan kararda; " davacı yararına, dava tarihinden karar kesinleşinceye kadar tedbir, karar kesinleştikten sonra aynı miktarda yoksulluk nafakası ve maddi tazminata" hükmedilmiş, " davacının manevi tazminat talebinin reddine" karar verilmiş, aynı kararın sekizinci maddesinde ise, bu defa " taraflar yararına nafaka, maddi ve manevi tazminat takdirine yer olmadığına" şeklinde karar oluşturulmuştur.

Bu haliyle tefhim olunan karar, nafaka ve tazminat yönünden kendi içinde çelişkilidir. Aslolan tefhim edilen kısa karar olduğuna göre, bu çelişkinin sonradan yazılan gerekçeli kararda giderilmiş olmasının sonuca etkisi yoktur. Ve çelişkiyi ortadan kaldırmaz. Aynı konuda biri diğeri ile açıkça çelişen iki ayrı kararın aynı hüküm içinde yer alması hükümsüzlüktür.

Buna göre, davacının nafaka ve tazminat istekleri hakkında, usulüne uygun tefhim edilmiş ve hukuki varlık kazanmış bir hüküm mevcut değildir. Bu hususlarda Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesine ve 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek belirtilen hususlarda yeniden karar oluşturulmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.