Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18684 K.2013/23170

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve kendi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk kararda, davacı-davalı kadın yararına 5.000 TL maddi tazminata da hükmedilmiştir. Bu karar sadece davalı-davacı koca tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz edilen hüküm, Dairemizce boşanmaya sebep olan olaylarda kocanın daha ağır kusurlu olduğu ancak kadının da kusurlu bulunduğu, bu sebeple kocanın davasının da kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş; davalı-davacı kocanın diğer temyiz nedenlerine bu arada kadın yararına hükmedilen maddi tazminata yönelik bir inceleme yapılmamıştır.

Bozmadan sonra verilen kararda davacı-davalı kadın lehine bu kez 15.000 TL. maddi tazminata hükmedilmiş, hüküm yine davalı-davacı koca tarafından maddi tazminat yönünden de temyiz edilmiştir. İlk hüküm davacı-davalı kadın tarafından temyiz edilmediğine göre; ilk kararda hükmedilen maddi tazminat miktarı bakımından, davalı-davacı koca yararına usulü kazanılmış hak oluşmuştur.

Bozma kararı, davalı-davacı koca yararına doğan usulü kazanılmış hakkı ortadan kaldırıcı nitelikte değildir. Bu durumda, bozmadan sonra artık maddi tazminat miktarı yönünden kocanın aleyhine olacak şekilde hüküm verilemez. Bu husus gözetilmeden, bozmadan sonra davacı-davalı yararına maddi tazminat miktarının artırılması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.