Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18825 K.2014/717

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından kadının kabul edilen davası ile kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve kişisel ilişki düzenlemesi yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise kocanın kabul edilen davası ile kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; ana ve babanın aynı şehirde oturdukları anlaşılmaktadır. Mahkemece, belirtilen farklı yerde oturma durumu gözetilerek velayet kendisine verilmeyen baba ile müşterek çocuk arasındaki kişisel ilişkiye yönelik düzenleme; günümüzdeki ulaşım imkanlarıda dikkate alındığında babalık duygularının tatmini ve çocuğun sağlıklı gelişimi bakımından yetersiz olduğu gibi; hükmün infazı bakımından Temmuz ayındaki kişisel ilişkinin başlangıç ve bitim saatinin hükümde gösterilmemesi de doğru değildir. Bu sebeple yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).

16.01.2014 (Per.)