Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18846 K.2014/1317

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat ile nafaka taleplerinin reddi, çehiz ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı (kadın), dava dilekçesinde "yemin" deliline de dayanmıştır. Bu durumda davacı-karşı davalıya ziynetlerle ilgili olarak diğer tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak; teklif olunması ve teklif olunanın yemini edaya hazır olduğunu bildirmesi halinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun 228 ve devamı maddeleri çerçevesinde işlem yapılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, bu hususta eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-karşı davalı (kadın), dava dilekçesinde adet ve cinslerini gösterdiği çehiz eşyalarının aynen iadesini, olmadığı takdirde bedellerinin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini de talep etmiştir. Davalı-karşı davacı (koca)'nın bunlara ilişkin beyanı da dikkate alınarak bu talep hakkında bir hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu hususun nazara alınmaması da usul ve yasaya aykırıdır.