Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18860 K.2014/544

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmişse de, toplanan deliller ve yapılan tahkikattan, davacı kadının güven sarsıcı davranışlar içine girdiği anlaşılmaktadır. Boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Hal böyleyken davalı koca ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmesi doğru değilse de eşit kusur halinde de boşanmaya karar verileceğinden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Eşit kusurlu olan eş lehine maddi ( TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md. 174/2) tazminata hükmedilmeyeceği nazara alınmadan davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Müşterek çocuklardan Sezai 1998 doğumlu olup mahkemece ve görevlendirilen bilirkişi tarafından görüşü alınmamıştır. Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12 ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri gereğince idrak çağındaki küçüğün kendini ilgilendiren konularda görüşünün alınması ve görüşüne itibar edilmesi gerekliyken müşterek çocuk Sezai dinlenilmeden velayetinin davacı anneye verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.