Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18877 K.2014/547

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, aleyhine maddi manevi tazminat ve nafakaya hükmedilmesi yönünden, davalı tarafından ise; lehine hükmedilen maddi manevi tazminat ve nafakanın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, "boşanmaya sebep olan olaylarda davacı koca ağır kusurlu" kabul edilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı kocanın güven sarsıcı hareketlerinin bulunduğu ve eşini evden kovduğu, buna karşılık davalı kadının da, eşini rencide edici söz ve eylemlerinin bulunduğu ve güven sarsıcı hareketlerinin olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyleyken davacı kocanın ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur tespiti uyarınca, Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2. maddesi koşulları oluşmadığı halde davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.