KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/1888 E., 2013/14964 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Ümraniye 3. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 19.09.2012
- Numarası
- Esas no:2010/310 Karar no:2012/788
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davalı (kadın) tarafından bağımsız olarak açılan " nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından birleştirilen nafaka davası, lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminat ile çocuk için takdir edilen iştirak nafakasının miktarları, yoksulluk nafakası, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalı tarafından, boşanma davasından önce 2.3.2010 tarihinde bağımsız olarak açılan tedbir nafakası isteğine ( TMK. md. 197) ilişkin 2010/175 esas sayılı dava, boşanma davasıyla birleştirilmiştir.
Davalı-davacı (kadın) ve yanında bulunan müşterek çocuk için 7.7.2010 tarihli oturumda ara kararı ile tayin edilen tedbir nafakası boşanma davasının açılmış olması sebebiyle Türk Medeni Kanununun 169' ncu maddesi çerçevesinde dava süresince geçerli olmak üzere takdir ve tayin edilmiş olup, bağımsız açılan nafaka davası, bunun kapsamında değildir. Yasal dayanakları, amaç ve kapsamları farklı olan bu iki tür nafakanın karıştırılmaması gerekir.
Birleştirilen davaların yargılamasının birlikte yapılması; davaların bağımsızlığını ortadan kaldırmaz ve her bir dava için, hüküm sonucunun karar yerinde ayrıca gösterilmesi gerekir. Birleştirilen dava ile ilgili, davacısı (kadın) lehine vekalet ücretine hükmedilmiş, ancak bu davanın esası hakkında nihai hükümde bir karar oluşturulmamıştır. Bu durum usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/1888, K. 2013/14964, 30 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama