Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18880 K.2014/1370

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı-davalı kadın yanında eşine fiziksel şiddet uygulayan, bağımsız konut teminine yanaşmayan, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kalan davalı-davacı kocanın da kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın da dava açmakta haklı olup, Türk Medeni Kanununun 166/1 madde koşulları oluşmuştur.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-davalı kadının davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile kadının davasının reddi doğru bulunmamıştır.