Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/18960 K.2013/23087

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının delillerini süresinde ileri sürmemesi kendi kusurundan kaynaklanmış olup, mahkemece bu sebeple kabul edilmediğinin anlaşılmasına, ziynetler hakkında da davalı tarafından usulüne uygun harcı verilerek açılmış bir dava veya karşı davanın da mevcut olmamasına göre, davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmediği gibi, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2-Dava, 04.04.2012 tarihinde açılmıştır. Davalının layihalar safhasında ve ön inceleme aşamasında davacıdan manevi tazminata ilişkin bir talebi bulunmamaktadır. Ön inceleme duruşmasında da bu yönde bir isteği olmamıştır. Tahkikat aşamasına geçildikten sonra 30.11.2012 tarihli dilekçesinde bu talebini ileri sürmesi, savunmanın genişletilmesi niteliğinde olup, bu talebin geçerliliği diğer tarafın açık muvafakatine bağlıdır. (HMK.m.141/2) Davacının genişletmeye açık muvafakati bulunmadığına göre, manevi tazminat talebi usulünce ileri sürülmüş kabul edilemez. Bu bakımdan davalının manevi tazminat isteğiyle ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davalı aleyhinde "kesin hüküm" teşkil edecek şekilde ret hükmü kurulması doğru bulunmamıştır.