Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19052 K.2014/1143

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; her iki boşanma davası ve boşanmanın fer'ileri yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; lehine hükmedilen nafaka ve tazminatların miktarları ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Temyiz edilen karar temyiz eden davacı-davalı (koca) vekiline, 06.06.2013 günü tebliğ edilmiştir. Bu tarihte yapılan tebligat, Tebligat Kanununun 11. ve 17'nci maddelerinde gösterilen usule uygun ve geçerlidir. Davacı-davalı (koca) vekili, kararı yasada (HUMK.m.432) ön görülen on beş günlük süre geçtikten sonra 24.06.2013 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz etmiştir. Bu durumda 01.06.1990 tarihli 1989/3 esas, 1990/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı dikkate alınarak davacı-davalı (koca) vekilinin temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-davacı (kadın)'ın temyiz itirazlarına gelince;

a-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Koca tarafından açılan boşanma davası reddedilmiş, kadının açtığı birleştirilen boşanma davası kabul edilmiştir. Kadın lehine, kendi davasının kabulü sebebiyle, vekalet ücreti tayin edildiği halde, kocanın davasının reddi sebebiyle ayrıca vekalet ücreti tayin edilmediği görülmektedir. Davalar birleştirilmiş olsa bile her biri bağımsız niteliğini koruduğuna göre, kocanın boşanma davasının reddi sebebiyle de davada kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı (kadın) yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan tarife gereğince vekalet ücreti tayini gerektiren bu hususun nazara alınmaması doğru bulunmamıştır.