Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19069 K.2014/1295

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka talebinin reddi ve velayete ilişkin düzenleme yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise kadının boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı (kadın) vekili, 27.05.2013 tarihli dilekçesiyle kanun yoluna başvurma hakkından feragat ettiğini bildirmiştir. Yetkili vekilin kanun yoluna başvuru hakkından feragati asili de bağlar. Bu bakımdan davacı-karşı davalı (kadın)'ın daha sonra verdiği 29.05.2013 tarihli temyiz dilekçesi artık incelenemez. Bu sebeple asilin temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı (koca)'nın temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.