Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19081 K.2014/1152

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir. (...m.33)

Davacı, dava dilekçesinde; davalı eşi aleyhine şiddetli geçimsizlik sebebiyle 2008 yılında boşanma davası açtığını, davanın reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini, daha sonra biraraya gelmediklerini, ortak hayatın kurulamadığını, on bir yıldan beri ayrı yaşadıklarını ileri sürerek, boşanmalarına karar verilmesini istediğine göre, dava Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine değil, aynı Yasanın 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılığa dayanmaktadır.

Davacı tarafından eşi aleyhine daha önce açılmış olan boşanma davasının, 25.11.2008 tarihinde davadan feragat edilmiş olması sebebiyle reddedildiği, işbu davanın ise 26.03.2012 tarihinde açıldığı görülmektedir.

Feragat sebebiyle reddedilen davadan sonra tarafların biraraya gelmedikleri, on yıldır fiilen ayrı yaşadıkları, ortak hayatın yeniden kurulamadığı davacının bir başka kadınla birlikte yaşadığı yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşıldığına göre, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesindeki boşanma sebebi gerçeklemiş olup, verilen boşanma kararı bu sebeple sonucu bakımından doğru bulunmuş, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görülmemiş, takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası da dosya kapsamına uygun bulunmuş, hükmün bu sebeple onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.