Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19098 K.2014/978

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise tümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (kadın)'ın tüm, davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı daha ağır kusurlu kabul edilerek kadın lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Davacı (koca)'nın eşi ve çocuğuyla ilgilenmediği, eşini kastederek "eninde sonunda ondan boşanacağım" dediği, eşinin mesleği ve kilosu ile alay ettiği ve eşine fiziksel şiddet uyguladığı, buna karşılık davalı (kadın)'ın davacı eşine "annen gelsin sana karılık yapsın" dediği, eşine bıçakla saldırdığı, kocasına beddua ettiği, ailesini istemediği, hastalığı sebebiyle yaşadıkları şehre gelen davacının babasını ve ailesini evine kabul etmediği, geldiklerinde "aç köpekleri niye getirdin" dediği, bu halde boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Eşit kusurlu taraf yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde davalı yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.