Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19144 K.2014/920

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kocanın kabul edilen boşanma talebi, kusur belirlemesi, manevi tazminatın ve nafakaların miktarı, kişisel ilişki süresi, vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı koca davasını hem terk nedenine hem de evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayandırmıştır. Birbirleri ile çelişen bu iki sebebe aynı davada birlikte dayanılamaz. Çünkü, ihtar isteği, bundan önceki kusurlu tutum ve davranışları ortadan kaldırır. Aynı olaylardan dolayı ihtar çekilen eş artık kusurlu görülemez. Bu bakımdan davacı- davalı kocanın evlilik birliğinin temelinden sarsılması (TMK md 166/1) hukuki sebebine dayalı boşanma talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.