Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19218 K.2014/4068

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davacı-davalı kocanın davası Türk Medeni Kanununun 194. maddesi uyarınca, eşlerden kadın adına taşınmazın kaydına aile konutu şerhi konulmasına ilişkindir.

Toplanan delillerle dava konusu taşınmazın taraflarca aile konutu olarak kullanıldıktan sonra davalı-davacı kadın tarafından kocası aleyhine 26.07.2011 tarihinde boşanma davası açıldığı, tarafların fiilen ayrı yaşamaya başladıkları ve her iki tarafın da aile konutundan ayrıldığı, bilahare davalı-davacı kadının 20.02.2012 tarihinde konutu üçüncü kişilere kiraya verdiği, davanın açıldığı tarihte de bu durumda olduğu anlaşılmaktadır.

Davacı-davalı koca tarafından terk edilen ve kullanılmayan aile konutunu, davalı-davacı kadının da kullanmayıp başkalarına kiraya vermiş olması, konutun aile konutu olma niteliğini ortadan kaldırmıştır. Bu durumda, davacı-davalı koca Türk Medeni Kanununun 194. maddesindeki aile konutu korumasından yararlanma olanağını yitirmiştir.

Açıklanan nedenlerle, mahkemece davacı-davalı kocanın davasının reddine karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.