Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19262 K.2013/23333

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı koca tarafından kusur belirlemesi, iştirak nafakasınının ve tazminatların miktarı yönünden; davacı kadın tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden, davacının çalıştığı, düzenli, sürekli ve asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde, yeterli gelire sahip olan davacının yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi şartları oluşmamıştır. Bu yön gözetilmeden davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru bulunmamıştır.