Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19330 K.2014/1199

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; reddedilen karşı boşanma davası yönünden, davacı-davalı (koca) tarafından ise; katılma yolu ile reddedilen kendi boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece asıl ve karşı dava şeklinde görülen bağımsız nitelikteki davalardan biri hakkında taraflardan birinin temyizi o tarafın temyiz etmediği dava yönünden, diğer tarafa katılma yolu ile temyiz hakkı vermez. Davacı-davalı koca, kendi boşanma davasının reddine yönelik hükmü temyiz etmediğine göre, davalı-davacı kadının, karşı davasının reddine yönelik temyiz itirazları üzerine; kendi davasının reddine ilişkin itirazlarını ileri sürme hakkını kaybetmiştir. Bu sebeple, davacı-davalı kocanın katılma yolu ile reddedilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı-davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.