Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19398 K.2014/1022

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-karşı davalı kadının daha önce 26.03.2009 tarihinde koca aleyhine boşanma davası açtığı, bu davanın redle sonuçlandığı, ancak o davanın açıldığı tarihten sonra, 26.07.2009 tarihinde kocanın, kadın ve kadının kız kardeşine hakaretler ettiği, ayrıca müşterek evdeki eşyaları eşinin rızası ve bilgisi olmadan götürdüğü anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının davasının kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davasının reddi doğru bulunmamıştır.