KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/19420 E., 2014/816 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Ankara 7. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 16.05.2013
- Numarası
- Esas no:2012/1492 Karar no:2013/633
Karar Metni
230 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakası miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece her ne kadar taraflar eşit kusurlu kabul edilmiş ise de yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; tarafların ailelerinin evlilik birliğine müdahalelerine sessiz kaldıkları, davalı kocanın birlik görevlerini ihmal ettiği, eşini istemediğini söylediği anlaşılmaktadır. Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davalı kocanın eşine göre daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi uyarınca davacı kadının maddi (TMK.m. 174/1) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/19420, K. 2014/816, 20 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama