Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19521 K.2013/24516

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; bozulmasına dair Dairemizin 27.05.2013 gün ve 2042-14299 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Davacı (koca) 7.4.2011 tarihli dava dilekçesi ile boşanmaya karar verilmesini talep ve dava etmiş, Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadının yoksulluk nafakası isteğinin reddine karar verilmiştir.

Hükmün davalı (kadın) tarafından temyizi üzerine, dairemizin 27.5.2013 gün ve 2013/2042 esas 2013/14299 karar sayılı kararı ile "Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir.

Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir.

Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan" bahisle bozulmasına karar verilmiş ise de davalı kadının temyizinin münhasıran yoksulluk nafakası ve ziynet eşyalarına yönelik olup bu hususun ilk inceleme sırasında gözden kaçmış olduğu, anlaşılmakla boşanma davasının reddi gerektiğine dair bozma kararına yönelik karar düzeltme isteklerinin bu sebeple kabulüne, Dairemizin bozmaya yönelik kararının kaldırılmasına, karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalının temyiz talebinin konusu olan yoksulluk nafakası ve ziynetlere yönelik incelemeye gelince; a-Davacı (koca) evlilik birliğinin davalı (kadın)'ın kusurlu hareketleri sonucu temelinden sarsıldığını ispatlayamamış olup boşanma isteğinin reddi gerekmekte ise de, hükmün boşanmaya ilişkin bölümü temyizin kapsamı dışında bırakıldığından bozma sebebi yapılmamış yanlışlığa işaret edilmekle yetinilmiştir. b- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının ziynetler yönünden harcı verilerek açılmış bir davasının bulunmamasına göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

c- Türk Medeni Kanununun 175. maddesinde boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek tarafın, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında suresiz olarak nafaka isteyebileceği, nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmayacağı hüküm altına alınmıştır. Davalı kadın yoksulluk nafakası istemişse de miktarını açıklamamıştır.

Mahkemece yapılacak iş davalı kadından istediği yoksulluk nafakası miktarını açıklattırmak boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği hususlarının gerçekleşmiş olması da dikkate alınarak geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakasına hükmetmektir.

Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bu yönden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.