Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19551 K.2013/23753

Taraflar arasındaki "boşanma" vee "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davalı-davacı kadının eşine ağır hakaretlerde bulunmasına karşılık davacı-davalı kocanın da evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmediği, eşinden bıktığını ve başka kadınla dost hayatı yaşayacağını söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Durum böyle iken davalı-davacı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı koca yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.