Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19733 K.2014/1649

:MAHKEMESİ :Uşak Aile Mahkemesi

TARİHİ :28.06.2013

NUMARASI

Esas no:2012/897 Karar no:2013/685

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (koca) tarafından, her iki boşanma davası ve kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ve tedbir nafakası yönünden; davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise lehine hükmedilen maddi tazminatın ve nafakanın miktarları ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın tüm, davalı-karşı davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı-karşı davacı (kadın)'ın manevi tazminat talebi "kocadan kaynaklanan davranışlar sebebiyle kişilik haklarının zedelendiğine dair delil ve ispat vasıtası bulunmadığı" gerekçesiyle reddedilmiştir. Oysa, davacı-karşı davalı (koca)'nın, kardeşinin, eşine fiziki şiddet kullanmasına kayıtsız kaldığı toplanan delillerle gerçekleşmiş, mahkemece de bu olay sabit görülerek, kocanın diğer kusurlu davranışları yanında boşanma sebebi kabul edilmiştir.

Eşinin, yakınlarının şiddetine maruz kalmasına tepki göstermemek ve eşine sahip çıkmamak, koca bakımından kusur teşkil eder ve bu tutumu kadının kişilik haklarını zedeler. Öyleyse davalı-karşı davacı (kadın) yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, isteğin reddi doğru bulunmamıştır.