Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/19917 K.2014/9330

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.04.2014 günü temyiz eden davalı M.. T.. vekili Av. S....Ş..geldi. Karşı taraf davacı Eşenur ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacının maddi tazminat talebi yoktur. Talep olmadığı halde davacı yararına maddi tazminata (TMK md. 174/1) hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacının çalıştığı, asgari yaşam gereksinimlerini karşılamaya yeterli, aylık 1.200 TL tutarında düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Bu husus nazara alınmadan davacı yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.