Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20084 K.2013/24052

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; 30.07.2012 tarihli temyiz isteğinin reddine dair ek karar ile 25.03.2011 tarihli asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kocanın vekili olan Avukat Ö A 06.11.2011 tarihinde, Avukatlık Kanununun 74/1. maddesi gereğince ruhsatnamesinin geri alınarak iptaline ve adının bir daha yazılmamak üzere baro levhasından silinmesine karar verildiği ve bu kararın 15.11.2011 tarihinde kesinleştiği ve davacı için Avukatlık Kanununun 42. maddesi uyarınca başkaca bir vekilin de görevlendirilmediği anlaşılmakta ise de; mahkemenin gerekçeli kararının davacı asile tebliğ edildiği 06.10.2011 tarihinde baro levhasından silinme kararı henüz kesinleşmediğine göre adı geçen Avukatın bu tarih itibariyle davacının vekilliği görevini sürdürdüğü,

Tebligat Kanununun 11. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılmasının zorunlu olduğu, bu itibarla davacıya yapılmış geçerli bir tebligattan söz edilemeyeceği, bu nedenle de davacının temyizinin süresinde olduğu anlaşılmakla, 30.07.2012 tarihli temyiz talebinin reddine dair ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince; 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 193. maddesinde, yetkisizlik kararları üzerine dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi sadece davacıya tanınmış olup, davalının ise böyle bir hakkı bulunmamaktadır. Bu husus kamu düzenine ilişkin olduğundan hakimin res'en nazara alacağı hususlardandır. Dava konusu olayda; 10.02.2010 tarihinde kesinleşen yetkisizlik kararı üzerine davalının talebiyle dosyanın yetkili mahkemeye gönderildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda Ordu Aile Mahkemesince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın esasıyla ilgili hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.