Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20136 K.2014/9315

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat ve ziynetlerin reddedilen kısmı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 18.04.2014 günü temyiz eden davalı-davacı S.. B.. ile vekili Av.N. Ö.. ve karşı taraf davacı-davalı M.. B.. ile vekili Av.Ö. I..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan deliller ve yapılan soruşturmada mahkemenin de kabulünde olduğu gibi tarafların birbirlerine fiziksel şiddet uygulaması ve hakaretlerinin yanında davalı davacı kadının, kocanın ailesine hakaret ettiği, kocanın da eşini sürekli aşağıladığı, eşinin hastalığı ile ilgilenmediği, evliliğe ailesinin müdahalesine izin verdiği, yatak odası sırlarını anlattığı, kadının ailesine kadını bir daha getirmeyin diyerek eşini evden kovduğu, evin eşyalarını sattığı ve evin kilidini değiştirdiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla da boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyleyken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Toplanan delillerden; dava konusu ziynetlerin düğün sırasında ve balayında kocanın ablasında kaldığı, tarafların balayından dönmesi akabinde ablası tarafından kocaya teslim edildiği, koca tarafından ise altınların bir kısmının bozdurularak ev eşyası alındığı, kalan altınların ise kadına teslim edilmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda bilirkişi raporu ve tanık beyanlarıyla tespit edilen davacı kadının talep etmiş olduğu ziynetlerin tamamı yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken kocanın bozdurduğunu belirttiği miktarla sınırlı olarak davanın kısmen kabulü doğru olmamıştır