Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20170 K.2014/2144

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, kendisinin reddedilen tazminat ile nafaka istekleri yönünden; davacı koca tarafından ise katılma yoluyla maddi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların maddi tazminat taleplerine ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların maddi tazminat istekleri erken emeklilik nedeniyle oluşan kazanç kaybına ilişkin olup Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamı dışında olduğundan boşanmanın eki niteliğinde değildir. Davacı koca maddi tazminat talebini cevaba cevap dilekçesiyle, davalı kadın ise cevap dilekçesiyle istemiştir. Her iki talep yönünden usulünce harcı yatırılarak açılmış bir dava bulunmadığına göre, mahkemece tarafların bu maddi tazminat talepleri ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” dair hüküm kurulması gerekirken, kesin hüküm oluşturacak şekilde tarafların bu taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md.438/7).