Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20235 K.2013/30742

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından reddedilen boşanma davası yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kendi boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davası ile davalı tarafından bağımsız olarak açılan boşanma davası birleştirilerek görülmüş, mahkeme ilk hükümle kocanın davasını reddetmiş, kadının boşanma davasını ise kabul etmiştir.

Hüküm davalı-davacı koca tarafından temyiz edilmiş, karar "davalının 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlükte olduğu dönemde süresi içinde yapmış olduğu derdestliğe yönelik ilk itirazı hakkında mahkemece bir karar verilmemiştir. ..... bu dosya yönünden derdestlik itirazının bir ilk itiraz şeklinde incelenmesi gerekir. .....esasa girilmeden önce hadise şeklinde incelenerek sonuçlandırılması gerekir "gerekeçesiyle bozulmuştur.

Bozma üzerine mahkeme derdestlik itirazının kabulü ile Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-I ve 115 . maddeleri gereğince usulden reddine karar vermiş, kocanın davası hakkında ise hüküm kurmamıştır.

Dava 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yürürlükte olduğu dönemde açılmış, derdestlik itirazının da ilk itiraz şeklinde incelenmesi gerektiği bozma ilamında belirtilmiş olmasına ve mahkeme bozmaya uyduğu ve derdestlik nedeniyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kadının davalı-davacı kocaya karşı daha öne açtığı boşanma davasından 5.2.2009 tarihinde feragat etmiş, bu dava ise 30.07.2009 tarihinde açılmıştır. Taraflar feragatten sonra bir araya gelmişlerdir. Davacı-davalı kadında feragatten sonra olan vakıalara dayanak bu davayı açmıştır. Açıklanan nedenlerle derdestlik koşulları oluşmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.