Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20237 K.2014/2739

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise tazminatların miktarı, nafakalara TEFE-TÜFE oranında artış talebi ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı- davalı kocanın tüm, davalı- davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı- davacı kadın 16.05.2012 havale tarihli cevap ve karşı dava dilekçesi ile yoksulluk ve iştirak nafakalarına her yıl TEFE-TUFE oranında artışa karar verilmesi (TMK. md. 182/son) isteminde de bulunmuştur. Mahkemece bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat talebine faiz isteği de bulunmaktadır. Kadın lehine taktir edilen maddi ve manevi tazminata, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren faize hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.