Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20312 K.2014/2747

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, eşinin akrabalarına hakaret eden, eşini aşağılayan ve eşine hakaret eden davalı-davacı koca yanında eşini aşağılayan ve hakaret eden davacı- davalı kadının da kusurlu olduğu boşanmaya neden olan olaylarda kocanın daha ağır kusurlu olup, kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı- davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı- davacı kocanın davasının da kabulü ile boşanmaya karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır.