Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20361 K.2014/2727

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı koca tarafından tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemecc boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın ahlak dışı yaşam sürdüğü gerekçesiyle tam kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, davalı kocaya kusur olarak yüklenen bu davranış usulünce kanıtlanamamıştır. Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların sürekli olarak kavga ettikleri ve birbirlerine küfür ettikleri anlaşılmaktadır.Gerçekleşen bu olaylara göre, evlilik birliği temelinden sarsılmıştır.

Bu sonuca ulaşılmasında, taraflardan birinin kusurunun diğerinden daha baskın olduğu söylenemez. Tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Bu bakımdan; davalının tamamen kusurlu bulunması doğru değil ise de; eşit kusur durumunda da boşanmaya karar verileceğinden (TMK. md. 166/1); boşanma kararı hüküm sonucu olarak doğrudur.

Bu durumda; hükmün kusura ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiş (HUMK.md.438/son) ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata (TMK.m.174/1-2) hükmolunamaz. O halde davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak bu isteklerin kabulü doğru görülmemiştir.