KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/20456 E., 2014/3249 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Uşak Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 12.06.2013
- Numarası
- Esas no:2012/796 Karar no:2013/611
Karar Metni
378 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, kocanın davası, kusur belirlemesi ve tazminatların reddi yönünden; davalı (koca) tarafından ise kadının davası, kusur belirlemesi ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Mahkemece, tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının eşine karşı fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği ve başka bir erkekle birlikte yaşamak suretiyle sadakate aykırı, davranışlarda bulunduğu buna karşı davalı davacı kocanın ise ailesinin eşine karşı olumsuz davranışlarına sessiz kaldığı anlaşılmaktadır.
Davalı davacı koca hakkında, eşe karşı kasten yaralama, davacı davalı kadın hakkında is e eşe karşı kasten yaralama ve hakaret eylemlerinden dolayı açılan ve birleştirilen ceza davası henüz neticelenmemişse de, davacı-davalı kadının yukarıda gerçekleşen kusurları dikkate alındığında, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan hadiselerde, davalı davacı kocanın az, davacı davalı kadının daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir.
Davacı-davalı kadın da boşanmayı talep ettiğine göre kocanın davaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında koca bakımından da bir yarar kalmamış, kadının davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir, kadının davasında verilen boşanma kararı, bu sebeple sonucu itibarıyla doğru olduğundan, kocanın, kadının davasının kabulü ile boşanma karar verilmesine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, boşanma kararının gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle onanması gerekmiş ve davacı-davalı kadının tüm,
davalı-davacı kocanın ise aşağıdaki bendin dışında kalan sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Yukarıda açlıklandığı üzere toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda manevi tazminat isteyen davalı-davacı kocanın daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Durum böyleyken davalı-davacı kocanın manevi tazminat talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/20456, K. 2014/3249, 19 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama