Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20561 K.2014/10087

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatların ve yoksulluk nafakasının miktarları, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29.04.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı Y.. B.. vekili Av. A..E..geldi. Karşı taraf temyiz eden davalı R.. B.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle boşanma davalarında yargılama giderleri ve vekalet ücreti tarafların kusur durumlarına göre tayin edilmeyip, davanın kabul ve reddine göre takdir edileceğinin (HMK md. 326/1) yine boşanma davalarında talep edilip hüküm altına alınan boşanmanın eki sayılan ve Türk Medeni Kanununun 174/1 ve 2. maddesinden kaynaklanan tazminatların red veya kabulü halinde taraflar lehine ayrıca vekalet ücreti verilemeyeceğinin tabii bulunmasına göre davalı (kadın)'ın tüm, davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı (kadın)'nın emekli olup, asgari geçim giderlerini karşılamaya yeterli düzenli ve sürekli gelirinin ve iki adet evinin bulunduğu, boşanmakla yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları davalı yararına gerçekleşmediği halde yoksulluk nafaka talebinin kabulü yanlış olmuştur.

KARŞI OY YAZISI

Boşanmaya bağlı manevi tazminatın amacı, buna sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için kişilik haklarını ihlal eden eylemlerle, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır.

Hakim, tazminat miktarını tayin ederken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın sıfatını, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını, varsa kusurunun ağırlık ve derecesini, öbür taraftan da, bu haklara saldıranın kusur durumunu, fiilinin ağırlığını, ekonomik ve sosyal durumunu gözetmelidir. Açıklanan ilkeler dikkate alındığında, davalı yararına takdir edilen manevi tazminat ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur.

Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda manevi tazminat takdir edilmelidir. Hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen bozma sebebine ilaveten bu sebeple de bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılmıyoruz.