Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20643 K.2014/3287

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı-davacı koca kusurlu kabul edilerek davacı-davalı kadının boşanma davası kabul edilmiş, davalı- davacı kocanın boşanma davası reddedilmiştir. Ne var ki; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın mahkemenin de kabulünde olduğu gerekçelere karşılık, davacı-davalı kadının da eşine ve kayınvalidesine hakaret içeren sözler söylediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar göz önüne alındığında; evlilik birliği temelinden sarsılmıştır.

Bu sonucun gerçekleşmesinde her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, eşine göre davalı-davacı kocanın daha ağır kusurlu kabul edilmesi gerekir. Her iki taraf da boşanma isteğiyle dava açtığına göre, kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. O halde, boşanmaya davalı-davacı kocanın boşanma davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçeyle reddi isabetsiz olmuş, bozmayı gerektirmiştir.