KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2013/20766 E., 2013/25197 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Kartal 3. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 3.7.2012
- Numarası
- Esas No:2012/339 Karar No:2012/663
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 30.04.2013 gün ve 19163 - 12104 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.
1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteği yersizdir.
2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı-davacı kadının çalışmadığı, geçimine yeterli düzenli ve sürekli bir gelirinin ve malvarlığının da bulunmadığı, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. O halde, davalı-davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru değildir. Ne var ki bu husus ilk inceleme sırasında gözden kaçtığından hüküm bu yönüyle de onanmıştır. Açıklanan bu nedenle davalı-davacı kadının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemizin onama kararının yoksulluk nafakasına münhasır olarak kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının bu yönden de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
KARŞI OY YAZISI
Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2013/20766, K. 2013/25197, 5 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama