Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/20778 K.2014/9681

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 22.04.2014 günü temyiz eden davalı-davacı T.. İ.. ile vekili Av. M A.. geldiler. Karşı taraf davacı-davalı A.. İ.. ile vekili gelmediler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delilllerden davalı-davacı koca tarafından açılan ve ret edilen boşanma davasının kesinleşmesinden sonra tarafların evlilik birliğinin yeniden tesisi amacıyla bir araya gelmedikleri anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kocanın İzmir'de ev tutarak başka bir erkekle birlikte yaşadığı kabul edilmek suretiyle koca kusurlu bulunmuş ve davacı-davalı kadın yararına manevi tazminat verilmiş ise de, bu husus kanıtlanamadığı gibi, davalı-davacı kocadan kaynaklanan ve davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı oluşturacak hadiselerin varlığı da kanıtlanamamıştır. O halde davacı-davalı kadının manevi tazminat isteminin (TMK. md. 174/2) reddi gerekirken yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.