Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2013/21004 K.2014/3630

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının boşanma davası sonrasında 14.10.2011 tarihinde tarafların davacı-davalı kadının ailesinden habersizce barışıp bir araya geldikleri, bir gece müşterek evde kaldıkları, davacı- davalı kadının ailesinin kayıp ihbarında bulunması ve taraflar arasında çıkan uyuşmazlıklar nedeniyle davacı-davalı kadının ailesinin evine döndüğü anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında bu tarih öncesinde yaşanan olayların her iki tarafça affedildiği en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir. Fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi sayılamayacağı gibi davalı-davacı koca tarafından 14.10.2011 tarihinden karşı boşanma davasının açıldığı tarihe kadarki süreçte davacı-davalı kadından kaynaklanan kusur niteliğinde bir eylemin varlığı da kanıtlanamamıştır.

Durum böyle iken davacı-davalı kadının boşanma davasının da reddi gerektiği halde kabulüne karar verilmesi doğru değil ise de bu husus davalı- davacı koca tarafından temyizin kapsamı dışında bırakıldığından bozma sebebi yapılmayıp yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle nafaka yükümlüsünün kusurunun aranmayacağının anlaşılmasına göre davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 3-Yukarıda birinci bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda her iki taraf da kusursuzdur. Kusursuz eş aleyhine Türk Medeni kanununun 174/1-2. maddesi uyarınca maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Bu durum nazara alınmadan davacı-davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.